Devlet İhale Kanunu, bankaların, resmi daire ve kuruluşlara verebilecekleri teminat mektuplarını sınırlamıştır. Buna göre bankalar ödenmiş sermaye ve yedek akçeleri toplamının %50’sinden fazla resmi teminat mektubu veremez. Buna “banka teminat mektubu limiti” denir.

Birçok şubesi olan bankalar bu limitlerini şubeleri arasında bölüştürür. Verilen mektupların limit içinde olduğunu belirtmek için yürürlüktekilerin en son ulaştığı miktar yazılır ve yetkililerce imza edilir.

Aynı konulu iş için verilen birçok geçici teminat mektubunda limit ayrı ayrı gösterilmez. Çünkü bunlardan bir tanesi yürürlükte kalabileceği için ayrı ayrı yürürlükte teminat mektubuna eklenmesi gereksiz yere resmi limitin kabarmasına neden olur.

Teminat mektupları aslında bir kredi konusudur. Bu bakımdan Bankalar Kanunu, diğer kredi işlerinde olduğu gibi banka teminat mektupları için de bazı prensipler ve sınırlamalar koymuştur. Sözü geçen kanunun 38. maddesine göre, bir bankanın, gerçek veya tüzel bir kişiye verebileceği teminat mektuplarının en yüksek limiti özkaynaklarının %10’unu geçemez. Yurtdışı müteahhitlik ve ihracat işlerinde kullanılan teminat mektuplarında bu limit %12,5’e çıkarılabilir.

Her bankanın riskin en az %15’ini üstlenmesi ve katılan banka sayısının 3’ten az olmaması şartıyla konsorsiyum şeklinde verilecek teminat mektuplarında limit oranı %25’tir. Maliye Bakanlığı’nın uygun görmesi üzerine büyük kamu ihaleleri için verilecek teminatlarda, Türkiye İhracat ve Kredi Bankası’nın katıldığı konsorsiyumlar şeklinde verilecek teminat mektuplarında ve yabancı banka ve kredi kurumlarının belirli limitler dahilinde mukabil garantilerine dayanarak verilen teminat mektuplarında sınırlamalar uygulanmaz.