Bankaların karşılaşmaları muhtemel zararları için ayırmak zorunda oldukları ilave ihtiyat akçesidir. Bankacılık sistemimize 1936-1958 yılları arasında yürürlükte bulunan 2999 sayılı Bankalar Kanunu ile getirilmiştir. Bankaların mali yapılarını güçlendirmek amacı taşımaktadır.

2999 sayılı kanunun yerini alan 7129 sayılı kanunda ve daha sonra 7129’u kaldıran 70 sayılı “Bankalar Hakkında Kanun Hükmünde Kararname”de “muhtemel zarar karşılığı ” başlığı ile düzenlenmiş ve 25 Nisan 1985’te çıkarılan 18724 sayılı Bankalar Kanunu’nda da yer almıştır. Yürürlükte bulunan hükme göre bankalar, Türk Ticaret Kanunu’nun ve ana sözleşmelerinin ayrılmasını zorunlu kıldığı yedek akçelerden başka yıllık safi kârlarının %5’ini ödenmiş sermayeleri tutarına ulaşıncaya kadar “muhtemel zarar karşılığı” olarak ayırmak zorundadır.

Ayrılan bu karşılık kadar bir meblağ genel kurulca onaylanmasını takip eden 15 gün içinde, “kanuni karşılık” olarak T.C. Merkez Bankası nezdindeki Hazine adına açılmış “Kanuni Yedek Akçeler Karşılığı Devlet Tahvili Hesabı’na yatırılır. Muhtemel zarar karşılıkları ancak zararların mahsubunda kullanılır. Zararların kapatılması için kullanılan yedek akçeler için T.C. Merkez Bankası’ndaki hesaptan ilgili bankaya daha önce tesis edilmiş karşılıktan kullanılan miktar kadar iade yapılır.