Ana Sayfa > Banka Kredileri'

Dokümanter Kredi

Haziran 15th, 2009

Dokümanter Kredi

Satın alınmaları için kredi açılması bir zorunluluk olan mallar üzerinde tasarruf hakkı veren belgelerle güvence altına alınan kredilerdir. Diğer bir ifade ile, gönderilmekte olan, yoldaki mallara ait belgelere dayanılarak banka tarafından açılan bir çeşit avans kredisidir.

Bu kredi işlemleri, değişik şehir ve ülkelerde bulunan kişiler arasındaki alım ya da satım işlemleri dolayısıyla, sevk edilen mallar üzerinde tasarrufu temsil eden konşimento, satış sözleşmesine göre düzenlenen fatura ve nakil sırasında olması muhtemel hasar ve zararları karşılayan sigorta poliçesi ile emtianın niteliğine ait menşe şehadetnamesi vb. belgelerin bağlı olduğu kambiyo senetleri aracılığıyla gerçekleştirilir.

Kısa vadeli bir banka işlemi olan dokümanter kredi (vesikalı kredi) işleri iki çeşittir:

1) İthalatçı lehine açılan kredi: Başka bir yerden satın alınan mallara ait belgelere dayanan ve ithalatçının durumu dikkate alınarak yapılan bir kredi işlemidir: Bunun uygulaması da iki şekildedir:

a) Kabul karşılığı vesikalı kredi (Contre acceptation): Bu kredide banka, satıcının müşterisi olan alıcı üzerine ya da doğrudan doğruya kendi üzerine çekeceği poliçeyi kabul edeceğini bildirir. Belgeler de bu kabul karşılığında bankaya verilir. Uygulamada banka bu taahhüt sonucu poliçe bedelini ödemez; vadesi gelince poliçe bizzat müşteri tarafından ödenir. Bankanın kredisi kolaylaştırıcı bir rol oynamış ve müşteri poliçenin vadesini beklemeden mala fiilen sahip olma imkânını elde etmiştir. Burada banka, müşteriden faiz yerine sadece “kabul komisyonu” denilen bir meblâğı tahsil eder.

b) Tediye karşılığı vesikalı kredi (Kontre paiment): Bu tür kredilere peşin satışlar ve dolayısıyla ibrazlı poliçeler konu olur. Bu durumda banka, satıcılara karşı (kendisinden gerekli güvenceyi aldıkları ve lehine kredi açtıkları) ithalatçıya gönderilecek mallara ait poliçe bedellerini ödemeyi yükümlenir. Bu durumun doğal bir sonucu olarak banka, ibrazı halinde poliçe bedellerini ödeyerek belgelere sahip olur.

Yukarıda özetlenen “İthalatçı Lehine Açılan Vesikalı Krediler”in her iki türü de kendi içinde ve bir alt basamakta ayrıca ikiye ayrılır;

Adi kredi (Crédit ordinaire): Burada banka, kesin taahhüde girmeyerek, yalnız kredi açtığı müşterisine gönderilecek mallara ait vesikalı senetlerin kendilerine tevdi edileceğini ihbar eder.

Teyitli kredi (Crédit confirmé): Bu kredide ise banka tarafından, kredinin ne kadar süreyle verildiği, kaç liraya kadar hüküm ifade edeceği, kredinin kullanılma şekli ile gönderilecek mallara ait poliçelere ne gibi belgelerin bağlı olacağı, satıcının bulunduğu yerdeki bankaya hitaben yazılacak bir mektupta bildirilerek “kesin taahhütlere” girişilir.

2) İhracatçının ibraz edeceği vesikalı senetlerin bankalarca satın alınması yoluyla açılan kredi: Dokümanter kredinin ikinci bir çeşidi olan vesikalı senet satın alınması yoluyla açılan kredi sayesinde satıcı, gönderdiği mal alıcı (ithalatçı) tarafından teslim alınmadan kendisine gereken parayı sağlar. Dolayısıyla, vesikalı senet satın alınması ihracatçılara kolaylık sağlayan bir kredi şeklidir.

Basit senetlerin satın alınması ile vesikalı senet satın alınması arasında işlem şekli yönünden önemli bir fark olmamakla beraber, vesikalı senet satın alınmasında bazı temel koşulların varlığı aranır. Bunlar:

• Müşteriye ve muhataba dönük koşullar,
• Poliçeye ait koşullar,
• Belgelere ve mallara ait koşullar olarak gruplandırılır.

Banka Kredi Tanzim Komitesi

Haziran 15th, 2009

Banka Kredi Tanzim Komitesi

1211 sayılı Merkez Bankası Kanunu ile 1970 yılında kaldırılmış olan Banka Kredilerini Tanzim Komitesi, ülkedeki ekonomik faaliyetlerin gereklerine göre banka plasmanları üzerinde nitel (keyfiyet) ve nicel (kemiyet) yönlerden düzenleyici önlemler almakla, genel kredi hacmi ile genel kredi hacmi içindeki çeşitli kredi türlerinin sektörler ve konular itibariyle dağılım tarzını ayarlamaya yönelik kararlar almakla, Bankalar Kanunu’nun uygulaması ile ya da genel olarak bankacılık ve kredi kanunları ile ilgili konularda hükümetçe verilecek konularda istişari görüşler bildirmekle ve Bankalar Kanunu’nda verilen diğer işleri yapmakla görevli olarak kurulmuştu.

Bu komite Maliye, Ticaret, Sanayi ve Çalışma Bakanlarıyla, Hazine Genel Müdürü, İç Ticaret Genel Müdürü, Sanayi Odası Başkanı, T.C. Merkez Bankası Genel Müdürü, Amortisman ve Kredi Sandığı Genel Müdürü (1964 yılında Devlet Yatırım Bankası kurulduktan sonra Devlet Yatırım Bankası Genel Müdürü), Türkiye Ticaret ve Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Genel Sekreteri, ödenmiş sermaye ve yedek akçeleri toplamı beş milyon liradan fazla bankaların genel müdürlerinin kendi aralarından iki yıl için seçecekleri dört genel müdür, ödenmiş sermaye ve yedek akçeleri toplamı beş milyon liradan az olan banka genel müdürlerinin kendi aralarından iki yıl için seçecekleri bir genel müdür ile Kalkınma ve Yatırım Bankaları genel müdürlerinin kendi aralarından iki yıl için seçecekleri bir genel müdürden ve Bankalar Birliği Genel Sekreteri’nden oluşmaktaydı.

Komitenin başkanı Maliye Bakanı olup, Maliye Bakanı’nın bulunmadığı zamanlarda Ticaret Bakanı komiteye başkanlık ederdi. Komitenin kararları Bakanlar Kurulu’nun onayı ile uygulamaya konulurdu.

Komite, resmi daire ve kuruluşlarla bankalardan ve risk santrali teşkilatından gerekli göreceği bilgileri almaya ve risk santralizasyonu konusunda önlemler almaya yetkiliydi.

Komitenin görev ve yetkileri, 1211 sayılı yasa ile TC Merkez Bankası’na devredilmiştir. Ancak, anılan yasanın yürürlüğe girdiği 26 Ocak 1970 tarihinden önce komitece alınmış kararlar, T.C. Merkez Bankasınca aksine karar alınmadıkça geçerli olmaya devam etmektedir.

Aynî Kredi

Haziran 15th, 2009

Aynî Kredi

Müşteriye parasal ya da nakdi olmayan türde, bir başka deyişle, mal cinsinden açılan kredi olup, vadesi sonunda geri ödeme parasal olarak gerçekleştirilmektedir. Aynî kredilere daha çok Tarımsal Bankacılık’ta ve Tarımsal Kredi Kooperatifçiliği’nde rastlanmaktadır.

Örneğin Türkiye’de de gerek TC Ziraat Bankası gerekse Tarım Kredi Kooperatifleri kanalıyla açılan tarımsal kredilerin önemli bir bölümü (gübre, ilaç, ekipman, canlı hayvan vb.) aynî kredi türündedir. Bu yolla, açılan kredinin amacına uygun kullanımı olasılığı artırıldığı gibi, kredi kurumunun aracılığıyla malın seçimi ve tedarikinde kalite, miktar, fiyat, yer ve zaman açısından daha elverişli koşulların sağlanma şansı artırılmaktadır.