ATM

Banka müşterileri tarafından kart kullanılması yoluyla faaliyete geçirilen elektronik fon transfer hizmetlerinden ilki otomatik vezne makinaları (Automatic Teller Machine) olmuştur.

Nakit dağılımını otomatik olarak yapan bu makinalar bankalarda veznedarların iş yoğunluğunu azaltmak, zamandan ve elemandan tasarruf etmek, müşterileri bankaya uğrama zahmetinden kurtarmak ve banka şubesi olmayan mekanlarda da müşterilere nakit temin edebilmek amacıyla kullanılmaya başlanmıştır.

ATM’lerde işlem, banka tarafından müşteriye verilmiş bir plastik kartın makinaya verilip ardından yine banka tarafından verilmiş kişiye özel şifrenin (PIN) girilmesi ile devam eder. ATM plastik kartın üzerindeki manyetik banda yazılı şifre ile müşteri tarafından tuşlara basılmak suretiyle verilen şifrenin uygunluğu denetlendikten sonra sistem müşteri tarafından kullanılabilir hale gelmektedir. Diğer işlemler müşteri tarafından ilgili tuşlamalar ve ekrandan görülen bilgi ve talimatlar eşliğinde devam eder. İşlem sonunda ATM, müşteriye kartını iade etmekte ve yapılan işlemle ilgili bir bilgi makbuzu vermektedir.

Otomatik Vezne Makinalarının içlerinde para tutabilecek sağlam küçük odacıklar vardır. Genellikle paralar banka şubesi tarafından güvenlik önlemleri altında doldurulan kasetler içinde saklanır. Makinanın diğer önemli parçaları klavye ve ekrandır. Bunların yanında müşteriye işlemden sonra makbuz verecek bir yazıcı (printer) bulunmaktadır. Para yatırılabilen makinalarda ise bu sistemlere ek olarak yatırılan paranın makinanın kasasına atılıp yeniden açılıncaya kadar bekletilmesi ve daha sonrada bu paraların sayılıp hesabın doğrulanması şeklinde bir sistem mevcut bulunmaktadır.

Türkiyede ilk defa ATM (Autometed Teller Machine) kullanımı 1987 yılının sonunda İş Bankası tarafından “bankamatik” adıyla başlatıldı. İş bankasından 6 ay sonra Yapı ve Kredi Bankası “Tele 24” adıyla ATM kullanımına başladı.